وسيله ( مخصوصا ذكر و ياد قلبى و توجه دائمى به سوى پروردگار جهان ) مىتواند خود را از گرداب و امواج خطرناك زندگى مادى نجات بدهد . و چون به ساحل نجات رسيد ، براى گشايش ابواب فيض و رحمت غيبى ، و درك انوار الهى ، مىبايد حالت رضا و تسليم را در مقابل اوامر تشريعى و تكوينى خداوند متعال به - خود گرفته ، و به اين وسيله حجابهاى دل را بر كنار كرده ، و موانع ديد و پرده‌هاى ارتباط را بر طرف سازد . و علامتهاى اين دو حالت را به طور دقيق بررسى كند . من كيستم كه چشم گشايم به روى تو ، اين بس كه مىكنم به زبان گفتگوى تو پايم چو سوده شد به رهت بعد اين چو اشگ ، غلطم به خون و خاك پى جستجوى تو ( [ قسمت دوم از ] متن ) فعلامة الرفع ثلاثة أشياء : وجود الموافقة و فقد المخالفة و دوام الشوق . و علامة الفتح ثلاثة اشياء : التوكل و الصدق و اليقين . و علامة الخفض ثلاثة اشياء : العجب و الرياء و الحرص . و علامة الوقف ثلثة اشياء : زوال حلاوة الطاعة و عدم مرارة المعصية و التباس علم الحلال و الحرام . [ ( ترجمه ) ] و اما علائم رفع و فتح و خفض و وقف قلب : پس علامت رفع ( ذكر خدا ) سه چيز است : موافقت كردن با فرمان و خواست پروردگار ، ظاهر نشدن خلاف ، و پيوسته اشتياق لقاء و حضور داشتن . و علامت فتح ( راضى بودن ) نيز سه چيز است : توكل به خدا كردن ، به درستى و راستى قدم برداشتن ، به حكومت و نفوذ و حكم پروردگار يقين داشتن . و علامت خفض ( اشتغال به غير خدا ) نيز سه چيز است : خود بينى ، خود - نمائى ، حريص شدن به زندگى دنيا .